Ciężkowice | Łosie (Beskid Niski)

Wyruszam z Tarnowa o 6 rano. Przede mną tylko około 80 kilometrów, z czego mniej więcej połowa drogi, to zupełnie nowe dla mnie tereny. Zrezygnowałem z nawigacji Googla na rzecz Mapy.cz. i to ona poprowadzi mnie do celu. O 6.15 mam okazję do pierwszych ładnych widoków, a mianowicie wschodu słońca. W Gromniku przerwa na banana i jazda dalej do Ciężkowic przy czym w Gromniku zmieniam prawy brzeg Białej na lewy i przez około kilometr jadę asfaltem, po czym wjeżdżam do lasu na szutrową drogę. Ciekawostka – przejeżdżam przez czyjeś podwórko przez które, jak się okazuje prowadzi szlak. Dalej droga pogarsza się. Jadę zaraz przy rzece przez dosyć wysokie i gęste trawy, które sprawiają, że już do końca dnia towarzyszyć mi będą przemoczone buty.

Krótka, jednak dosyć mocna wspinaczka do centrum Ciężkowic i pierwszy etap zaliczony. Rynek jest ładny, ciekawa zabudowa zachęca aby przejechać się dookoła. Odbijam w lewo i zwiedzam kościół św. Andrzeja Apostoła w stylu neogotyckim, który mnie się osobiście podoba. Kilka zdjęć i ruszam w dalszą trasę. Kilkaset metrów zatrzymuję się przy Wąwozie Czarownic. Sprawdzam godzinę, czas mam dobry stąd szybka decyzja, aby zobaczyć słynny Wodospad Czarownic. Droga stroma i śliska ale koniec wąwozu, do którego dotarłem, wynagradza te trudności. Wrażenia potęgują okoliczności – jest wcześnie rano, oprócz mnie nie ma nikogo. Znów kilka zdjęć i wracam. Dalsza część wspinaczki do Staszkówki i Łużnej. Trasa jest bardzo widokowa. Praktycznie cały czas można podziwiać rozległe krajobrazy. Po drodze brak stacji benzynowych i bardzo mała ilość sklepów. Warto więc zaopatrzyć się w prowiant jeszcze w Ciężkowicach. Znowu podjazd. Na jego końcu widać już Beskid Niski. Od teraz droga w większości to szybkie zjazdy i proste. Z Bystrej do Szymbarku drogę kontroluję częściej hamulcem niż pedałami. Kolejna miejscowość to Bielanka, o nazwie której dowiadujemy się w dwóch językach – polskim i rusińskim. W Polsce nazwa urzędowa to język łemkowski. Po lewej stronie towarzyszy płynie potok potok o tej samej nazwie. Po drodze, we wspomnianej miejscowości, mijam jeszcze jedną z atrakcji Beskidu Niskiego a mianowicie Cerkiew Opieki Matki Bożej i Poczajowskiej Ikony Matki Bożej. I chociaż jest to współczesna cerkiew to świetnie wpisuje się w krajobraz. Nieopodal dalej znajduje się drewniana cerkiew z około 1770 roku.

Do mojego miejsca noclegowego w miejscowości Łosie czeka mnie jeszcze ostatni podjazd i szybki zjazd. Tutaj przepakowanie i przejazd nad Zalew Klimkowski, ale o tym już w kolejnym wpisie.

Mapa